Finnbogi Óskar Ómarsson

6. Dagur - 20.mars 2002

Í dag var haldið til FENEYJA. Þetta var eiginlega sú ferð sem maður hlakkaði eiginlega hvað mest til. Maður vaknaði eins og venjulega kl.07:00 en þá var mamman á heimilinu búin hella upp á ekta ítalskt kaffi fyrir mig sem er mjög gott. Hún keyrði okkur svo í skólann en sú ökuferð tók um 20 min. Það var lagt af stað kl.08:00 frá skólanum með rútu sem við höfðum tekið á leigu. Þessi rútuferð til Feneyja tók um 3 klst. Tilhlökkun hjá fólkinu var mikil. Mjög fáir höfðu komið til Feneyja áður.

Svo komum við á staðinn en það var kannski ekki alveg eins og maður átti von á, þarna var stærðar bílastæði sem var eingöngu fyrir rútur og endalaust mikið af ferðamönnum. Við biðum í hálftíma við bryggju eftir ferju sem átti að flytja okkur síðasta spölinn til Feneyja. Þessi ferja var svona einskonar strætó því hún stoppaði á mörgum stöðum á leiðinni.

Svo vorum við loksins komin til Feneyja og hún olli mér alls ekki vonbrigðum, Feneyjar er mjög fögur borg. Veðrið var líka alveg æðislega gott. Þetta var eins og að vera kominn inn í póstkort. Þarna var líka alveg ótrúlega mikið af ferðamönnum.

Við byrjuðum að skoða alveg glæsilegan kastala en gengum síðan áleiðis að Markúsartorginu. Þaðan máttum við síðan skoða bæinn á okkar hraða hvert fyrir sig og fórum við Vignir saman. Við byrjuðum á að svala þorstanum en síðan skelltum við okkur á gondóla en það var alveg toppurinn, þannig gátum við séð Feneyjar á réttan hátt. Það var dálítið dýrt, um 8000kr. fyrir báða, en það borgaði sig. Dagurinn leið alveg ótrúlega hratt, við fórum svo og skoðuðum kirkjuna við Markúsartorgið sem var mjög glæsileg.

Svo leið að ferð okkar til baka, 3 tímar svo það var kominn svefntími þegar maður kom heim mjög lúinn eftir góðan dag.

7. Dagur – 21. mars 2002

Í dag var haldið til MANTOVA. Það var lagt af stað eins og venjulega kl. 08:00 með strætó. Ökuferðin tók ekki langan tíma og veðrið var alveg frábært, eiginlega það besta hingað til.

Í Mantova hittum við svo leiðsögumann sem sýndi okkur mikilfenglegan kastala. Inn í honum voru allir veggir og loft skreytt á meistaralegan hátt eftir fræga listamenn sem voru uppi fyrir hundruðum ára. Síðan var rölt yfir á aðaltorgið þar sem átti svo að hittast seinna um daginn. Ég slappaði bara af í sólinni en margir fóru og skoðuðu í verslanir. Síðan var farið og skoðuð ein af mörgum fallegum kirkjum bæjarins en hún átti að geyma kalleyk sem innihélt blóð Jésum Krists. Síðan mátti aftur fara og skoða sig um því við höfðum nógan tíma.

Svo hittumst við á rútustöðinni rétt fyrir kl. 18. Dagurinn var búinn að vera þrælskemmtilegur en ekki nærrum því búinn því um kvöldið var haldið smávegis partý hjá einum af gestgjöfunum. Húsið hans var alveg sérstaklega veglegt það flottasta sem ég hafði séð. Við vorum þó ekki mjög lengi því Ítalirnir þurftu að mæta í skólann daginn eftir.

Fjölskyldan

Ég var nokkuð stressaður þegar við vorum að lenda í Viadana hvers konar fjölskylda myndi koma og taka á móti mér en bænum mínum var svarað því fjölskyldan sem ég lenti hjá var alveg sérstaklega góð og bauð mig alveg hjartanlega velkominn. Hún samanstóð af mömmunni, pabbanum, Gangi(gestgjafanum mínum), yngri bróður hans og eldri systur.

Foreldrarnir töluðu eiginlega enga ensku heldur einungis nokkur orð en sistkynin töluðu öll alveg ágætis ensku svo ég gat spjallað heilmikið við þau. Þau voru líka mjög dugleg að spjalla við mig sem var alveg frábært. Þrátt fyrir þessa samskiptaörðuleika lenti ég aldrei í neinni klemmu, við gátum alltaf tjáð okkur einhvernvegin. Við spjölluðum oft lengi yfir matarborðinu á kvöldin og þau spurðu mig um Ísland og ég spurði um Ítalíu og um trúna þeirra en þau voru kaþólsk.

Fjölskyldan var einkar ljúf og ég kem til með að sakna hennar dálítið.

Finnbogi Óskar Ómarsson 0306825219