17/3 ´02

Vöknuðum kl. tíu, ég var frekar þreyttur í dag eftir lítinn svefn og mikla vöku. Leiðin lá til Viadana. Þegar við komum, eftir tæpa tveggja tíma rútuferð voru Ítalirnir þegar komnir til að taka á móti okkur.

Mamma Giorgio kom með og við fórum (heim). Goggi býr í þvílíku húsi, gömlu steinhúsi með marmaragólfum og sundlaug í garðinum. Við (ég, mamma hans (Mara) og Giorgio) borðuðum heima í kvöld, 3 réttir, Pasta í forrétt, skinka með parmesan, salati og brauði í aðalrétt og ávextir með ís í eftirrétt. Við fórum síðan út að hitta hina krakkana, en það voru flestir að leka niður úr þreytu þannig að við fórum snemma heim að sofa.

18/3 ´02

Vöknuðum snemma og fórum með Ítölunum í skólann, það var verkfall þannig að við gengum um Viadana og skoðuðum Po, ána sem rennur í gegnum bæinn. Það var frábært veður og ágætt að rölta um. Um hálftvöleytið fórum við Giorgio heim að borða. Ítalir borða mikið í hádegismat, en það er aðalmáltíð dagsins. Um kvöldið var matur í skólanum þeirra, foreldrar krakkanna komu öll með mat, maturinn var frábær. Eftir það fórum við í fótbolta við Ítalina, það voru fimm í hvoru liði. Við unnum með þriggja stiga mun 7:3, ég skoraði ekkert. Eftir leikinn fórum við út, en við komumst að því að á mánudögum er allt lokað í bænum þeirra þannig að við fórum snemma heim.

Fjölskyldan hans Giorgio tók mjög vel á móti mér, mamma hans var frábær og það besta var að hún kunni mjög góða ensku. Pabbinn var í einhverri viðskiptaferð þannig að ég sá hann ekkert nema síðustu tvo dagana, hann virtist samt ágætur. Bræðurnir(Giorgio og Julio) eru mjög líkir og alveg ekta Ítalir í útliti, dökkir á hörund og með frekar stórt nef. Mamman (Mara) var hress og skemmtileg og eldaði besta pasta sem ég hef smakkað, hún var líka með ekta Ítalanef. Bræðurnir æfðu báðir breskt rugby af kappi og pabbinn (Guido) keyrði mótorhjól. Á heimilinu eru tveir pínulitlir hundar sem gelta sí og æ, en það virðist ekki pirra neinn, ég vandist því mjög fljótt. Drengirnir á heimilinu eru rosalega ofdekraðir(og ég hélt að ég væri heppinn), þeir þurfa aldrei að lyfta fingri á heimilinu og þurfa ekkert að vinna á sumrin, heldur fá þeir peninga nokkurn vegin þegar þeir vilja.

Allt var þetta hið indælasta fólk og meiri gestrisni hef ég aldrei kynnst á ævi minni. Hver matartími var þriggja rétta veisla og fjölskyldan gerði allt til að láta manni líða vel.